Waarom Pasen slecht is voor konijnen

Waarom Pasen slecht is voor konijnen

Het is de zaterdag voor Pasen. We zijn in dierenwinkel Petland in Fairfax, een stadje in de Amerikaanse staat Virginia. Zestien babykonijntjes, allemaal te koop, zitten in drie open kooien. Twee tienermeisjes steken hun armen in een kooi, tillen een van de diertjes eruit en zetten hem hardhandig op de grond. Intussen gillen ze opgewonden hoe schattig hij wel niet is: “Die moet ik gewoon hebben!”

De konijnen zijn allemaal heel jong. Er zijn hier geen volwassen exemplaren te koop.

“Wat gebeurt er met de konijnen die niet als jonkie al worden verkocht?” vraag ik aan de verkoper. “Die worden opgehaald door de fokker,” antwoordt hij.

“Wat doet die ermee?”

“Weet ik niet.”

Konijnen staan, na katten en honden, op de derde plaats in de lijst van meest geliefde huisdieren in Amerika, volgens de Amerikaanse dierenbeschermingsorganisatie Humane Society of the United States. En ze staan ook derde op de lijst van dieren die het meest worden weggedaan. Veel Amerikanen weten wel ongeveer hoelang katten en honden leven, wat voor verzorging ze nodig hebben en hoe ze zich gedragen. Maar konijnen? Ik stel een aantal collega’s de vraag hoe lang zij denken dat konijnen als huisdier leven. “Een of twee jaar?” “Misschien drie?” Maar konijnen kunnen, als ze goed worden verzorgd, wel tien tot twaalf jaar oud worden. Er blijkt een groot gat te zitten tussen hoeveel mensen weten van konijnen en hoe normaal het is ze te houden.

En juist daardoor lijken mensen vaak impulsief een konijn als huisdier aan te schaffen, aldus Anne Martin, directeur van de House Rabbit Society, de grootste beschermingsorganisatie voor konijnen in de VS. Omdat veel mensen denken dat konijnen kort leven, weinig zorg nodig hebben en in een kooi te houden zijn, zien ze de dieren als ‘instaphuisdieren’, net als hamsters en goudvissen ideaal voor kinderen. Dit misverstand zorgt voor een fikse toename van het aantal babykonijntjes dat vóór Pasen wordt gekocht – en vervolgens een toename van het aantal konijnen dat wordt weggedaan.

Bron en het volledige artikel lezen: National Geographic